Πριν από λίγο καιρό κάναμε ένα διάλογο με τον tsalapeteino στο blog του Νίκου. Άργησα λίγο έως πολύ με την απάντηση αλλά έχω κάτι προβλήματα με τη γειτόνισσα και ψάχνω για καινούργιο σπίτι.
Λοιπόν, πιστεύω πως για να αλλάξει η κατάσταση των ιεροδούλων πρέπει να αλλάξει η συμπεριφορά των πελατών. Οι πελάτες είναι άντρες άρα είναι οι μόνοι που μπορούν να κάνουν κάτι.
'Οταν ένας οίκος ανοχής είναι νόμιμος, οι ιερόδουλες δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Σε ένα ντοκιμαντέρ στο Sky είδα κυρία να βγάζει 800 Δολάρια σε τρεις ώρες από έναν μόνο πελάτη. Μία τέτοια γυναίκα δεν χρειάζεται την προστασία κανενός και προφανώς είναι καταπληκτική επιχειρηματίας και δε θα με πείραζε να μου έδινε μερικά μαθήματα (marketing and management). 'Ηταν όμως ΝΟΜΙΜΗ. Αυτό κάνει τη διαφορά.
Μια γυναίκα την οποία έφεραν εδώ λέγοντας της ψέματα και την οποία υποχρέωσαν να κάνει μια τέτοια δουλειά με τη βία και της πήραν και το διαβατήριο ΔΕ μπορεί να κάνει ΤΙΠΟΤΑ.
Γι'αυτό πιστεύω πως μόνο όταν εσείς οι άντρες πάψετε να πηγαίνετε σε παράνομα ή αμφιλεγόμενα μέρη, θα αλλάξει η κατάσταση. Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.
Από κει και πέρα, δεν είμαι ούτε υπέρ ούτε κατά του συγκεκριμένου επαγγέλματος. Είναι το αρχαιότερο και προφανώς θα υπάρχει όσο υπάρχουν άνθρωποι. Αυτό δεν σημαίνει πως οι γυναίκες αυτές δε θα έπρεπε να προστατεύονται από το νόμο.
Και ένα τελευταίο σχόλιο, για να σώσεις το δάσος πρέπει να αρχίσεις από ένα δέντρο, το πρώτο.
Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
6 σχόλια:
Ποινικοποίηση τόσο της προαγωγής παράνομης πορνείας, όσο και της κατανάλωσης της.
Μόνο πρόβλημα; Η εφαρμογή του νόμου.
Δε γίνεται όμως να συνεχίζουν αυτές οι γυναίκες να υποφέρουν. Αφού ο νόμος δεν εφαρμόζεται πρέπει να αντιδράσουν οι πελάτες. Θαρρώ πως όταν μία γυναίκα δε φοβάται, προσφέρει και καλλίτερες υπηρεσίες.
Καλησπέρα κι από δω καταρχήν.
Δε λέει κανείς να μην προστατεύονται οι εκδιδόμενες γυναίκες, ακόμα και άντρες (υπάρχουν και τέτοιοι, σε μικρότερους αριθμούς). Η νομιμοποίηση λύνει κάποια προβλήματα, όπως εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, αλλά δημιουργεί άλλα. Είναι πρόοδος για μια κοινωνία να δίνει κίνητρα καριέρας στην πορνεία σε κοπέλες επειδή μπορεί να βγάλουν σε μια μέρα όσα βγάζει μια εργάτρια ή υπάλληλος σε ένα μήνα; Δεν το θέτω το ζήτημα σε ηθική βάση - η ηθική είναι πάντα ατομική - αλλά κοινωνική. Μια ενδιάμεση λύση θα ήταν να επιτρέπεται η "ελεύθερη" πορνεία αλλά όχι η σωματεμπορεία και οι οίκοι ανοχής, γιατί εφόσον λειτουργούν ως επιχειρήσεις είναι αυτονόητο πως υπάρχει εκμετάλλευση. Η εκλεκτικότητα των πελατών συνεχίζω να πιστεύω ότι δεν είναι ρεαλιστική και εφαρμόσιμη γιατί αφενός δεν είναι αστυνομικά όργανα οι περισσότεροι για να μπορούν να ελέγξουν το νομότυπο της παρεχόμενης υπηρεσίας (αν η κοπέλα εκδίδεται μόνη της ή είναι θύμα trafficing) και αφετέρου μπορεί να μην έχουν πολυτέλεια επιλογής. Ο ευκατατάστατος "πελάτης" επιλέγει πόρνη πολυτελείας που συνήθως εργάζεται μόνη ή με καλό μεροκάματο, ο λιγότερο ευκατάστατος συνήθως καταφεύγει σε "φτηνή λύση" που είναι πιο ύποπτη. Ταξικές ανισότητες ακόμα και στο σεξ;
Συμφωνώ ότι το αρχαιότερο επάγγελμα δεν μπορεί να καταρτηθεί έτσι απλά, ούτε με ένα νόμο ούτε με αλλαγή καταναλωτικής συμπεριφοράς. Γι' αυτό πιστεύω πως πρέπει να αναζητηθούν τα κοινωνικά αίτια που δικαιολογούν τη δραστηριότητά του και στο μεταξύ να συνεχίσει να υφισταται όσο δυνατό λιγότερο αναξιοπρεπές και εκμεταλλευτικό.
Άποψή μου είναι πως το δίκιο είναι κάπου στη μέση.
Απο την άλλη,φυσικά και χρειάζεται προστασία των εκδιδομένων γυναικών αλλά και σοβαρό νομικό πλαίσιο.
Ενδιαφέρον θέμα.
Γενικά πάντως, δεν μπορώ να καταλάβω τη λογική που λέει ότι
"εντάξει μωρέ, ένα επάγγελμα μέσα στα τόσα είναι... επομένως, αν η γυναίκα είναι ελεύθερη επαγγελματίας, δεν υπάρχει πρόβλημα, το πρόβλημα είναι η εκμετάλλευσή της".
Για δυο λόγους είναι που δεν το καταλαβαίνω:
Από τη μια, οι ψυχοσωματικές ορμές και ανάγκες του πελάτη, θεωρούνται σπουδαιότερες από τις ψυχοκοινωνικές ανάγκες της εργαζόμενης γυναίκας.
Δε μου φαίνεται δίκαιη η ζυγαριά.
Από την άλλη, ζώντας σε μια εποχή όπου κλείνουν τα μικρομάγαζα γενικώς και αντικαθίστανται από πολυκαταστήματα, μου φαίνεται ουτοπικό να περιμένουμε πως σε μια από τις πιο επικερδείς μπίζνες, τα πράγματα θα πάνε αντίστροφα και θα επιβιώσουν τα μικρομάγαζα.
Οπότε, παρ' όλο που ο πελάτης έχει πάντα δίκιο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, μόνο αν ο πελάτης αρχίσει να βρίσκει το μπελά του θα γίνει πιο προσεκτικός.
Δηλαδή, η εφαρμογή προς τον πελάτη φράσεων όπως
"Δεν ήξερες? Ας ρώταγες!"
θα ήταν μια κάποια λύση...
Αλλά λύση σε στυλ ασπιρίνης.
@all
Η πορνεία είναι μία πραγματικότητα, και η απαγόρευση σίγουρα δε μειώνει την κατανάλωση. Σε μια ιδανική κοινωνία δε θα υπήρχαν ούτε οίκοι ανοχής ούτε ιερόδουλες. Δε ζούμε σε μια ιδανική κοινωνία. Όταν μία γυναίκα βγάζει 800 δολάρια το τρίωρο, εγώ τι να της πω; Να γίνει ωρομίσθια καθηγήτρια;
Επιμένω πως την κατάσταση μπορεί να την αλλάξει μόνο ο πελάτης, όχι επειδή αντιπαθώ τους άντρες αλλά επειδή ο πελάτης είναι άντρας.
Όταν μία γυναίκα αποφασίζει να ασχοληθεί με το συγκεκριμένο επάγγελμα, εμένα δε μου πέφτει λόγος. Θα μου πει να κοιτάξω τη δική μου δουλειά (και στη τελική θα έχει και δίκιο). Όταν όμως βλέπω προγράμματα για το trafficking μου έρχεται να σκοτώσω όλους τους άντρες.
Σαφώς το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι εκδιδόμενοι άντρες και transsexual, αλλά πάλι καταλήγουμε στον πελάτη ο οποίος είναι άντρας.
Δεν προσπαθώ να αλλάξω τον κόσμο, απλά σκέφτομαι κάποιες εφικτές λύσεις.
Ανάρτηση Σχολίου